Verbum

рэпрадукцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рэпрадукцыі (у 1, 2 знач.).

рэпраду́кцыя, ‑і, ж.

1. Перадрукоўванне малюнка, карціны, чарцяжа і пад. паліграфічнымі або фатаграфічнымі сродкамі.

2. Перадрукаваны малюнак, карціна ці фотаздымак. На сцяне вісела рэпрадукцыя з рэпінскай карціны. Грахоўскі. Пані .. падышла да адной карціны і расчаравана ўскрыкнула: «Дык гэта ж вісіць у мяне на кватэры ў Вільні!» — Тут арыгінал, а ў вас — рэпрадукцыя! — тлумачу ёй. Карпюк.

3. Узнаўленне чаго‑н., што захавалася ў памяці.

4. Узнаўленне, размнажэнне племянной жывёлы ці сартавога насення.

[Ад лац. re — зноў і productio — ствараю, раблю.]

рэпры́за, ‑ы, ж. і рэпры́з, ‑а, м.

1. Паўтарэнне якога‑н. раздзела музычнага твора. // Нотны знак гэтага паўтарэння.

2. Кароткі жартоўны нумар, які выконваецца клоунамі або іншымі артыстамі размоўнага жанру ў цырку і на эстрадзе.

[Фр. reprise.]

рэпры́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Спец. Рэпрадуктаванне тэкстаў, чарцяжоў і пад. электраграфічным спосабам.

[Англ. reprint — перадрук.]

рэпрэзентава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад рэпрэзентаваць.

рэпрэзентава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; незак.

Кніжн. Зал. да рэпрэзентаваць.

рэпрэзентава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак., каго-што.

Кніжн. Прадстаўляць.

рэпрэзента́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Кніжн. Прадстаўнік каго‑, чаго‑н.

[Фр. représentant.]

рэпрэзента́цыя, ‑і, ж.

Кніжн. Прадстаўніцтва каго‑, чаго‑н.

[Фр. représentation.]

рэпрэса́ліі, ‑лій; адз. рэпрэсалія, ‑і, ж.

Кніжн. Прымусовыя меры з боку адной дзяржавы ў адносінах да другой у адказ на неправамерныя дзеянні. // Уст. Рэпрэсіўныя меры.

[Лац. repressaliae.]