Verbum

рэарганіза́тар, ‑а, м.

Той, хто займаецца рэарганізацыяй.

рэарганізацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рэарганізацыі. Рэарганізацыйны перыяд.

рэарганіза́цыя, ‑і, ж.

Змена структуры, арганізацыі чаго‑н.; перабудова, ператварэнне чаго‑н. у што‑н. Рэарганізацыя МТС. Рэарганізацыя Інбелкульта ў Акадэмію навук. □ Што датычыць Мікалая Герасіменкі і Дзмітрыя Вухарына, то гэтыя маладыя шахцёры з першых жа дзён рэарганізацыі брыгад сталі кіраваць праходчыцкімі звеннямі. Кулакоўскі.

рэарганізо́ўвацца, ‑аецца; незак.

1. Змяняцца ў структуры; перабудоўвацца; ператварацца ў што‑н.

2. Зал. да рэарганізоўваць.

рэарганізо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што.

Змяняць у структуры; перабудоўваць, ператвараць.

рэаста́т, ‑а, М ‑стаце, м.

Электрычны прыбор, які рэгулюе сілу току або напружання ў электрычным ланцугу.

[Грэч. rheos — цячэнне і statós — нерухомы.]

рэ́берны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рабра (у 1 знач.). Рэберныя мышцы.

рэбо́рда, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Спец. Кругавы выступ па краі кола, шківа і пад., які прадухіляе сход кола з рэйкі, рэменя са шківа і пад.

[Фр. rebord.]

рэ́бус, ‑а, м.

Загадка, у якой слова або фраза, якія трэба разгадаць, падаюцца ў выглядзе камбінацыі малюнкаў, знакаў і літар. Рашаць рэбусы. // перан. Пра што‑н. загадкавае, незразумелае. Напіша [бабуля], як проса насыпле: ні коскі, ні кропкі, ды яшчэ такім рэбусам, што каб разабрацца ў ім, трэба добра ўсё ведаць наперад. Ракітны.

[Ад лац. rebus — пры дапамозе рэчаў, прадметаў.]

рэ́бусны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рэбуса.