Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu

прыпісны́, ‑ая, ‑ое.

1. Прылічаны, прыпісаны куды‑н. Прыпісное сяло. Прыпісныя лугі.

2. Які праводзіць прыпіску. Прыпісны пункт.

•••

Прыпісныя сяляне гл. селянін.

прыпла́та, ‑ы, ДМ ‑плаце, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыплачваць — прыплаціць.

2. Тое, што прыплачана. Вялікая прыплата.

прыплаці́ць, ‑плачу, ‑плаціш, ‑плаціць; зак., што.

Заплаціць у дадатак, звыш якой‑н. платы.

прыпла́ч, ‑у, м.

Разм. Ноткі, адценне плачу ў голасе. — І дурэй тут з вамі! — з прыплачам крычыць Ніна. — Узялі мне дзіця пабудзілі!.. Брыль.

прыпла́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прыплаціць.

прыпла́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыплачваць — прыплаціць.

прыпла́чвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да прыплачваць.

прыпла́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыплаціць.

прыпле́сквацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыпляскацца.

2. Зал. да прыплескваць.

прыпле́скваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыпляскаць.