Verbum

перыка́рд, ‑а, М ‑дзе, м.

Спец. Знешняя абалонка сэрца.

[Ад грэч. perí — вакол і kardía — сэрца.]

перыкарды́т, ‑у, М ‑дыце, м.

Спец. Запаленне перыкарда.

перыкардыя́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да перыкарда.

перы́метр, ‑а, м.

Спец. Сума даўжынь усіх старон многавугольніка. Перыметр трохвугольніка.

[Грэч. perímetron — акружнасць.]

перыметры́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да перыметра.

перыпатэты́зм, ‑у, м.

Філасофскае вучэнне, заснаванае Арыстоцелем у Афінах, характэрнае тым, што філасофскія заняткі яго заснавальнікам праводзіліся ў час прагулак.

[Ад грэч. peripatéō — прагульваюся.]

перыпатэ́тык, ‑а, м.

Паслядоўнік перыпатэтызму.

перыпатэты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да перыпатэтыка, перыпатэтыкаў. Перыпатэтычная школа.

перыпеты́і, ‑ый; адз. перыпетыя, ‑і, ж.

Рэзкія нечаканыя перамены, павароты ў чыім‑н. жыцці. Перыпетыі лёсу. // Пра вельмі складаны ход якіх‑н. падзей. Перыпетыі аператыўнай барацьбы. Сюжэтныя перыпетыі. □ Цяжкі.. канец жыццёвага шляху Вяля. Разброд у мужыцкім войску, згода пераможцаў з бітыя князем, нарэшце гордая самаізаляцыя важака — дзіўныя перыпетыі... У. Калеснік.

[Ад грэч. peripéteia.]

перыскапі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да перыскопа. // Пабудаваны па прынцыпу перыскопа. Перыскапічная антэна.