Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu

паўпля́шкі, ж.

Палавіна пляшкі. Віця ведаў, што ў кладоўцы застаўся мяшок збожжа, што прыслаў дзед, і паўпляшкі алею, але браць не захацеў, ліха з ім, тут самому няма куды дзецца. Нядзведскі.

паўпо́рцыі, ж.

Палавіна порцыі. Паўпорцыі супу.

паўправадні́к, ‑а, м.

Спец. Рэчыва, якое па сваёй здольнасці праводзіць электрычнасць займае прамежкавае становішча паміж праваднікамі і ізалятарамі.

паўправадніко́вы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да паўправадніка; заснаваны на скарыстанні паўправаднікоў. Паўправадніковая ўстаноўка.

паўправа́ць, ‑ае; зак.

Разм. Упрэць — пра ўсё, многае або пра ўсіх, многіх.

паўпрага́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Разм. Упрэгчы ўсіх, многіх. Паўпрагаць коней у сані.

паўпраду́кт, ‑у, М ‑кце, м.

Прадукт не закончаны, но прыгодны для ўжытку без далейшай перапрацоўкі; паўфабрыкат.

паўпразры́стасць, ‑і, ж.

Уласцівасць паўпразрыстага.

паўпразры́сты, ‑ая, ‑ае.

Амаль празрысты, не зусім празрысты.

паўпралета́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паўпралетарыяў, складаецца з іх. Паўпралетарскія элементы.