Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя-.

параўпускны́, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для ўпускання пары ​2.

параўтварэ́нне, ‑я, н.

Працэс пераходу рэчыва з вадкага ці цвёрдага ставу ў газападобны.

параўці́, ‑раву, ‑равеш, ‑раве; ‑равём, ‑равяце; зак.

Раўці некаторы час.

парафі́н, ‑у, м.

Воскападобнае рэчыва, якое здабываецца з нафтапрадуктаў.

[Фр. paraffine.]

парафінава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад парафінаваць.

2. у знач. прым. Пакрыты, насычаны парафінам. Парафінаваная папера.

парафінава́цца, ‑нуецца; незак.

Зал. да парафінаваць.

парафінава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак. і незак., што.

Пакрыць (пакрываць), менціць (насычаць) парафінам.

парафі́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парафіну, зроблены з парафіну. Парафінавая свечка.

парафіналячэ́нне, ‑я, н.

Прымяненне расплаўленага парафіну для лячэбных мэт.

парафі́ністы, ‑ая, ‑ае.

Які змяшчае ў сабе парафін. Парафіністая нафта.