папаваро́чаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.
Разм. Варочаць доўга, неаднаразова; паварочаць многа чаго‑н. А колькі ён там, гаротнік, карчоў папаварочаў, колькі карэнняў пападраў, зямлю, як пух, вырабіў. Грахоўскі.
папаваро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.
Разм. Тое, што і папаварочаць. За сваё жыццё .. [Тоня Базылькевіч] бярвення папаварочваў і карчоў папакарчаваў. Чорны.
папавары́ць, ‑вару, ‑варыш, ‑варыць; зак., што і чаго.
Разм. Варыць доўга, неаднаразова; паварыць многа чаго‑н.
папавастры́ць, ‑вастру, ‑вострыш, ‑вострыць; зак., што і чаго.
Разм. Вастрыць доўга, неаднаразова; навастрыць многа чаго‑н.
папаваява́ць, ‑ваюю, ‑ваюеш, ‑ваюе; зак.
Разм. Ваяваць доўга, неаднаразова.
папаверы́н, ‑у, м.
Лекавы прэпарат, які супакойвае боль і расшырае сасуды.
[Ад лац. papaver — мак.]
папаво́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; каго-што.
Разм. Тое, што і папавадзіць.
папаво́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.
Разм. Тое, што і папавазіць.
папаво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што, чаго і без дап.
Разм. Тое, што і папаараць.
папаву́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго і без дап.
Разм. Тое, што і папавудзіць.