панаксамі́т, ‑у,
Тонкі аксаміт з бліскучай паверхняй, якая атрымліваецца ў выніку начосу ворсу ў адзін бок.
[Ад фр. panne — сорт матэрыі, які нагадвае аксаміт і слова аксаміт.]
панаксамі́т, ‑у,
Тонкі аксаміт з бліскучай паверхняй, якая атрымліваецца ў выніку начосу ворсу ў адзін бок.
[Ад фр. panne — сорт матэрыі, які нагадвае аксаміт і слова аксаміт.]
панаку́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тое, што і панакупляць.
панакупля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
Накупіць многа чаго‑н.
панаку́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Накурыць у многіх месцах, у вялікай колькасці.
панаку́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Накусіць усё, многае.
панала́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Наладзіць усё, многае.
панала́зіць, ‑зіць.
паналато́шваць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць;
панале́плівацца, ‑аецца;
Наляпіцца ў вялікай колькасці, у розных месцах або на многіх прадметах.
панале́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1.
2.