Verbum

удзеўбану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак. і аднакр., каго-што.

Ударыць дзюбай, клюнуць.

удзёўбванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. удзёўбваць — удзяўбці (у 3 знач.).

удзёўбвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да удзёўбваць.

удзёўбваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да удзяўбці (у 3 знач.).

удзіма́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для ўдзімання.

удзіма́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. удзімаць — удзьмуць.

удзіма́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да удзімаць.

удзіма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да удзьмуць.

удзірване́лы, ‑ая, ‑ае.

Які ўрос густой травой, пакрыўся дзёрнам. Паміж пустак, балот Беларускай зямлі, На ўзбярэжжы ракі шумнацечнай, Дрэмле памятка дзён, што ў нябыт уцяклі. — Удзірванелы курган векавечны. Купала. На ўдзірванелай пад дрэвамі зямлі густа і высока расла трава і працавала мятліца. Чорны.

удзірване́ць, ‑ее; зак.

Урасці густой травой, накрыцца дзёрнам. Межы [палёгка] паспелі ўжо .. удзірванець. Чорны.