падно́с, ‑у і ‑а, м.
1. ‑у. Дзеянне паводле знач. дзеясл. паднесці.
2. ‑а. Плоскі металічны, пластмасавы і пад. посуд, на якім пераносяць ежу. На падносе.. [Ніна] прынесла дзве бутэлькі віна, рыбныя кансервы, яблыкі. Шчарбатаў.
падно́сак, ‑ска, м.
Частка другой падэшвы ў абутку ад наска да палавіны ступні.
•••
На хаду падноскі адарваць гл. адарваць.
падно́сіць, ‑ношу, ‑носіш, ‑носіць.
Незак. да паднесці.
падно́ска, ‑і, ДМ ‑носцы, ж.
Дзеянне паводле дзеясл. паднесці (у 1 знач.).
падно́скавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да падноска. Падноскавая частка абутку.
падно́счык, ‑а, м.
Той, хто працуе на падносцы чаго‑н. — Праца здараецца ўсякая. І падносчыкам трэба быць, і памагатым. Грамовіч.
падно́ўлены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад паднавіць.
падно́шаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад паднасіць.
2. у знач. прым. Паношаны, не зусім новы (пра адзенне, абутак і пад.). Нясцерпна было холадна ў летніх штанах, лапленых-недалапленых, не грэла і падношаная фуфайка. М. Ткачоў. // перан. Разм. Стараваты, змарнелы. Нікуды не ляціць, нібы прывязаны нейкай прысягай, звычайны, нават падношаны бусел. Брыль.
падны́рачны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які знаходзіцца пад ныркай.