Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu

падмалёваны,

гл. падмаляваны.

падмалёўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падмалёўваць.

падмалёўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да падмалявацца.

2. Зал. да падмалёўваць.

падмалёўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падмаляваць.

падмалёўка, ‑і, ДМ ‑лёўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падмаляваць.

2. У жывапісе — падрыхтоўчая стадыя работы над карцінай; слой фарбы, які наносіцца на палатно пасля папярэдняй пропісі для перадачы светаценю, аб’ёмнасці фігур і пад.

падмало́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падмаладзіць.

падмало́джвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да падмаладзіцца.

2. Зал. да падмалоджваць.

падмало́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падмаладзіць.

падмало́ць, ‑мялю, ‑мелеш, ‑меле; зак., чаго.

Разм. Намалоць дадаткова.

падмалява́ны і падмалёваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падмаляваць.