падгры́зці, ‑зу, ‑зеш, ‑зе; ‑зём, ‑зяце; пр. падгрыз, ‑ла; зак., што.
Згрызці, абгрызці знізу, у ніжняй частцы чаго‑н. Падгрызці сцябло расліны. Падгрызці дрэва.
падгрымірава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад падгрыміраваць.
падгрымірава́цца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; зак.
Загрыміраваць сябе злёгку або дадаткова. Падгрыміравацца перад выхадам на сцэну.
падгрымірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.
Загрыміраваць злёгку або дадаткова. Падгрыміраваць артыста. Падгрыміраваць твар.
падгрыміро́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да падгрыміравацца.
2. Зал. да падгрыміроўваць.
падгрыміро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да падгрыміраваць.
падгры́фак, ‑фка, м.
Уст. Пласцінка на струнных інструментах, да якой прывязваюцца ніжнія канцы струн.
падгрэ́бены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад падгрэбці.
падгрэ́бці, ‑грабу, ‑грабеш, ‑грабе; ‑грабём, ‑грабяце; пр. падгроб, ‑грэбла і ‑грабла, ‑грэбла і ‑грабло; зак., што.
1. Грабучы, сабраць у адно месца, у адну кучу. Падгрэбці сена. // Пры дапамозе грабель прыбраць, падчысціць дзе‑н. Падгрэбці салому на двары. □ Дзядзька Андрэй моўчкі падгроб сена, ускінуў наверх і, навёўшы поўны парадак, зачыніў дзверы і павесіў замок. Ус. // Разм. Грабянуўшы, падкінуць пад што‑н., бліжэй да каго‑, чаго‑н. Падгроб [Платон] нагой пад шалі дробныя гіры і спыніўся перад Сцяпанам. Ракітны.
2. і чаго. Падгарнуць пад сябе. Мілоўскі прыўзняўся, падгроб пад сябе саломы і, скурчыўшыся, прымасціўся ў развалах. Галавач. // перан. Разм. Захапіць сабе, заўладаць чым‑н. Была ў постаці Макара цвёрдая самаўпэўненасць, жаданне падтаптаць усіх сабе пад ногі, чым больш падгрэбці пад сябе рознай маёмасці і крыкнуць усім: — Вось гэта ўсё маё. Не хадзі сюды! Чорны.
падгрэ́бціся, ‑грабуся, ‑грабешся, ‑грабецца; ‑грабёмся, ‑грабяцеся; пр. падгробся, ‑грэблася і ‑граблася, ‑грэблася і ‑граблося; зак.
Разм. Грабучы чым‑н., падкапацца пад што‑н. Ваўкі падгрэбліся пад хлеў.