Verbum

удаскана́львацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да удасканаліцца.

2. Зал. да удасканальваць.

удаскана́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да удасканаліць.

удасто́ены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад удастоіць.

удасто́іцца, ‑стоюся, ‑стоішся, ‑стоіцца; зак., чаго.

Аказацца дастойным высокай ацэнкі, узнагароды, звання і пад. Удастоіцца прэміі.

удасто́іць, ‑стою, ‑стоіш, ‑стоіць; зак., каго-што і чаго.

1. Прызнаць каго‑, што‑н. дастойным высокай ацэнкі, узнагароды, звання і пад. Удастоіць узнагароды. □ Шэраг еўрапейскіх акадэмій мастацтваў удастоілі .. [Матэйку] звання ганаровага члена. «ЛіМ».

2. Аказаць каму‑н. гонар сваёй увагай, прыхільнасцю і пад. Следчы хвіліну маўчаў, спадылба пазіраючы на гаспадыню, быццам разважаючы — удастоіць адказам ці пакінуць без увагі пытанне залішн[е] цікаўнай гаспадыні? Машара.

удасто́йвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да удастоіцца.

2. Зал. да удастойваць.

удасто́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да удастоіць.

уда́ў, удава, м.

Вялікая драпежная неядавітая змяя, якая водзіцца пераважна ў тропіках.

удаўжкі́, прысл.

У даўжыню. Жытні палетак цягнуўся на цэлыя вёрсты ўдаўжкі і ўшыр. Гартны.

удаўство́, ‑а, н.

Бясшлюбны стан удаўца, удавы.