Verbum

лыча́сты, ‑ая, ‑ае.

Які мае доўгі лыч, з доўгім лычом. [Андрэенка] распытваў пра распарадак на ферме, пра рацыён, пільна аглядаў станкі і іх лычастых жыхароў. Хадкевіч.

лы́чка, ‑а; Р мн. ‑чак; н.

1. Памянш. да лыка.

2. пераважна мн. (лы́чкі, ‑чак). Вузкія папярочныя нашыўкі на пагонах. Яны прыйшлі ўтрох. Адзін — на пагонах тры белыя лычкі, а ў тых двух — сівыя пагоны, як і іх фрэнчы. Баранавых.

3. Абл. Кольца, круг. Арына паклала ў міску кавалак сала, кавалак мяса і лычка кілбасы. Чарнышэвіч.

льві́ны,

гл. ільвіны.

льві́ца,

гл. ільвіца.

львяня́ і львянё,

гл. ільвяня.

льга,

гл. ільга.

льго́та,

гл. ільгота.

льго́тны,

гл. ільготны.

льдзі́на,

гл. ільдзіна.

льдзі́нка,

гл. ільдзінка.