ліхадзе́йка, ‑і, ДМ ‑дзейцы; Р мн. ‑дзеек; ж.
Жан. да ліхадзей.
ліхадзе́йнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Чыніць ліха, бяду, гора.
ліхадзе́йскі, ‑ая, ‑ае.
Уласцівы ліхадзею. Ліхадзейскі ўчынак.
ліхадзе́йства, ‑а, н.
Прычыненне зла, бяды, гора.
ліхаду́м, ‑а, м.
Той, хто жадае каму‑н. ліха, зла.
ліхаду́мка, ‑і, ДМ ‑мцы; Р мн. ‑мак; ж.
Жан. да ліхадум.
ліхаду́мны, ‑ая, ‑ае.
Які жадае ліха, зла каму‑н.
ліхаду́мства, ‑а, н.
Жаданне ліха, зла каму‑н.
ліхале́цце, ‑я, н.
Час вялікай нягоды; гора; ліха, няшчасце ў такія часы. Ваеннае ліхалецце. □ Разбураныя ліхалеццем, Зноў падняліся гарады. Гаўрук. Партызанам атрада Ларывончыка не ўпершыню даводзілася прымаць людзей, ратаваць іх ад ліхалецця. Сабаленка. [Беларускі] народ пранёс праз усе цяжкія выпрабаванні і ліхалецце чужаземнага ўціску кнігу — самы дарагі скарб свайго жыцця. С. Александровіч. [Купала:] Дзякуй, мае дарагія, .. і за першы дзень нашай сустрэчы, і за многа-многа дзён, якія мы [беларусы і узбекі] прайшлі разам — і ў цёмнае ліхалецце, і ў гэтыя ясныя дні. Вітка.
ліхама́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
1. Хваравіты стан, які суправаджаецца гарачкай і дрыготкай. Прастудная ліхаманка.
2. Разм. Малярыя, трасца. — Прыходзіла цётка Рамэ, — сказаў Хоці. — Яна гаварыла, што ў цябе ліхаманка і табе трэба хіна... Арабей.
3. перан. Узбуджаны, трывожны стан; празмерна паспешлівая, гарачкавая дзейнасць. Біржавая ліхаманка. □ Ніхто нічога не ведаў,.. і кардон калаціла ліхаманка трывогі і жаху. Караткевіч.
•••
Балотная ліхаманка — тое, што і малярыя.
Жоўтая ліхаманка — вострая заразная хвароба, якая распаўсюджана ў трапічных краінах.
Крапіўная ліхаманка (уст.) — тое, што і крапіўніца.