Verbum

лёнасушы́лка,

гл. ільносушылка.

лёнатрапа́лка,

гл. ільнотрапалка.

лёнатрапа́льны,

гл. ільнотрапальны.

лёнатраста́,

гл. ільнотраста.

лёнаўбо́рачны,

гл. ільноўборачны.

лёнацерабі́лка,

гл. ільноцерабілка.

лёнацерабі́льны,

гл. ільноцерабільны.

лёнацерабі́льшчыца,

гл. ільноцерабільшчыца.

лёначаса́льны,

гл. ільночасальны.

лёпаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм.

1. З шумам удараць, біць па чым‑н. мяккім або чым‑н. мяккім; шлёпаць; ляпаць. Мокрыя сінія штаны лёпалі па нагах так гучна, нібы хто-небудзь біў па голым целе далон[ню]. Навуменка. Босыя ногі мякка лёпаюць па вільготнай зямлі. Мурашка.

2. перан. Груб. Гаварыць што‑н. недарэчнае, нетактычнае. [Міхал:] — Маўчаў бы лепш ды хоць шалопаў Ды менш губою гэтай лёпаў... Колас.