Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

вы́прадзены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выпрасці.

вы́пражаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выпрагчы.

вы́праменены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выпраменіць.

вы́праменіцца, ‑ніцца.

Зак. да выпраменьвацца (у 1 знач.).

вы́праменіць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць.

Зак. да выпраменьваць.

выпраме́ньвальнік, ‑а, м.

Спец. Перадатчык светлавой, цеплавой або гукавой энергіі. Рукавы выпраменьвальнік.

выпраме́ньвальны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выпраменьвання.

выпраме́ньванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выпраменьваць — выпраменіць і выпраменьвацца — выпраменіцца.

выпраме́ньвацца, ‑аецца; незак.

1. Вылучаючыся, распаўсюджвацца (пра розныя віды прамянёвай энергіі).

2. Зал. да выпраменьваць.

выпраме́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што.

Вылучаць прамянёвую энергію, светлавыя, цеплавыя і інш. прамяні. Выпраменьваць святло. Выпраменьваць злектрамагнітныя хвалі. □ Пышныя русыя валасы, здавалася, выпраменьвалі ўласнае святло. Шахавец.