выпраме́ньвальнік, ‑а, м.
Спец. Перадатчык светлавой, цеплавой або гукавой энергіі. Рукавы выпраменьвальнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)