выпо́ўзіны, ‑н;
Верхняе покрыва насякомых, або скура змяі, скінутыя імі ў час лінькі.
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuвыпрабава́льнік, ‑а,
Той, хто займаецца выпрабаваннем чаго‑н.
выпрабава́льніца, ‑ы,
выпрабава́льніцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да выпрабавальніка.
выпрабава́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны, устаноўлены для выпрабавання.
2. Тое, што і дапытлівы.
выпрабава́нне, ‑я,
1.
2. Няшчасце, нягода.
вы́прабаваны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
вы́прабаваць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе;
Праверыць на практыцы прыгоднасць чаго‑н.
выпрабо́ўванне, ‑я,
выпрабо́ўвацца, ‑аецца;