Verbum

інкубава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. інкубаваць.

інкубава́цца, ‑буецца; незак.

Зал. да інкубаваць.

інкубава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак. і незак., каго.

Вывесці (выводзіць) птушанят у інкубатарах.

інкуба́тар, ‑а, м.

Апарат для штучнага вывядзення птушанят з яец.

[Ад лац. incubare — выседжваць птушанят.]

інкуба́тарны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з інкубатарам, інкубацыяй (у 2 знач.). Інкубатарная станцыя. Інкубатарная гаспадарка. // Выведзены ў інкубатары. Інкубатарныя кураняты.

інкуба́таршчык, ‑а, м.

Работнік інкубатара.

інкуба́таршчыца, ‑ы, ж.

Жан. да інкубатаршчык.

інкубато́рый, ‑я, м.

Спецыяльны будынак, дзе ўстаноўлены і дзейнічаюць інкубатары.

інкубацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да інкубацыі.

•••

Інкубацыйны перыяд гл. перыяд.

інкуба́цыя, ‑і, ж.

1. Скрыты перыяд хваробы з моманту заражэння да з’яўлення яе першых прымет.

2. Штучнае вывядзенне птушанят у інкубатарах.

[Ад лац. incubatio — выседжванне птушанят.]