заці́шыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак., што.
Разм. Сцішыць, зменшыць скорасць чаго‑н. Зацішыць рух. □ Раптам струмень пешаходаў зацішыў хаду, затоўкся на месцы. Гартны.
зацкава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад зацкаваць.
2. у знач. прым. Злоўлены; заганяны на паляванні сабакамі (пра звера).
3. перан.; у знач. прым. Змучаны праследаваннямі, нападкамі, паклёпамі і пад. Зацкаваны чалавек.
зацкава́ць, ‑цкую, ‑цкуеш, ‑цкуе; ‑цкуём, ‑цкуяце; зак., каго.
1. кім. Напусціць нацкаваных сабак на каго‑н.
2. Злавіць або забіць звера пры дапамозе сабак. Зацкаваць зайца. □ Аднойчы паніч зацкаваў сабакамі апошнюю авечку майго прадзеда Пархвена Доўбні. Жычка.
3. перан. Разм. Замучыць праследаваннямі, нападкамі, паклёпамі і пад. Зацкаваць сумленнага чалавека.
зацко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да зацкаваць.
зацмо́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць цмокаць.
зацо́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць цокаць.
зацу́гліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да зацугляць.
зацугля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго.
Закласці ў рот каню цуглі; закілзаць. — Зацугляй каня, а то, глядзі, разнясе! — крыкнуў наўздагон селяніну другі фурманшчык. Колас. / у перан. ужыв. Усе дзівіліся, як Юлька зацугляла Анкуду, шалёную дурноту з галавы выбіла. Карамазаў.
зацукрава́цца, ‑руецца; зак.
Загусцець, выдзеліўшы цукар (пра варэнне, мёд). Мёд зацукраваўся.
зацукрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.
Прыгатаваць у цукровым сіропе (фрукты, ягады). Зацукраваць вішні.