Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

вы́кленчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выкленчыць.

выкле́нчванне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкленчваць — выкленчыць.

выкле́нчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выкленчыць.

вы́кленчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., што, чаго.

Разм. Дамагчыся чаго‑н. пастаяннымі просьбамі; выпрасіць. Выкленчыць грошай.

вы́клепаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выклепаць.

вы́клепаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае і ‑плю, ‑плеш, ‑пле; зак., што.

1. Выбіць заклёпкі.

2. Клеплючы, зрабіць што‑н. танчэйшым, вастрэйшым. Выклепаць касу.

вы́клепка, ‑і, ДМ ‑пцы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. выклепаць (у 2 знач.).

выклёпвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да выклёпваць.

выклёпваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выклепаць (у 1 знач.).

выклёўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да выклёўваць.