вы́вастрыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.
Добра навастрыць, зрабіць вострым. Вывастрыць нож.
вы́веданы, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад выведаць.
вы́ведаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і з дадан. сказам.
1. Выпытаць, вызнаць што‑н. такое, што трымаецца ў тайне. Выведаць тайну. Выведаць намеры. □ Войту трэба прасачыць і выведаць, куды прапаў дзед Талаш. Колас. // Разм. Разведаць, высачыць. Неабходна было выведаць, дзе стаяць немцы і дзе іх няма, якімі дарожкамі і якімі сцежкамі трэба прабірацца, каб не наткнуцца на ворага. Кулакоўскі.
2. Разм. Спазнаць што‑н. асабіста, на ўласным вопыце; зазнаць, зведаць. У плач кінулася Насця. У слёзы гаспадыні, што выведала ўжо ў маладыя гады хатнюю таўкатню. Чорны.
выве́дванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выведваць — выведаць.
выве́двацца, ‑аецца; незак.
Зал. да выведваць.
выве́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выведаць.
вы́ведзены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад вывесці.
выве́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.
Разм. Выведванне; разведка.
выве́дчык, ‑а, м.
Разм. Той, хто выведвае што‑н., тайна наглядае, сочыць за кім‑, чым‑н.; разведчык. Ляжыць пад рослым жытам Выведчык у яры. Куляшоў.