Verbum

упраша́льны, ‑ая, ‑ае.

Які выражае просьбу, мае ў сабе просьбу. Упрашальны тон.

упро́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад упрасіць.

упро́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. упрошваць — упрасіць.

упро́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да упрасіць.

упрыгажэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. упрыгожыць.

2. Прадмет для аздаблення каго‑, чаго‑н. // Мастацкае аздабленне чаго‑н. (скульптура, барэльеф, роспіс, вышыўка і пад.). [Рама] з грукатам упала, кавалкі ляпных упрыгажэнняў, дробна застукаўшы, пакаціліся па падлозе. Асіпенка.

упрыгажэ́нства, ‑а, н.

Злоўжыванне аздабленнямі, імкненне да знешніх эфектаў.

упрыгля́дку, прысл.

Разм. жарт. Без цукру (піць чай, кофе і пад.).

упрыго́жанне, ‑я, н.

Тое, што і упрыгажэнне. Маладая жонка Паваротнага патрабавала да сябе многа ўвагі, модных сукенак, а таксама дарагіх упрыгожанняў. Гурскі.

упрыго́жаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад упрыгожыць.

упрыго́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. упрыгожваць — упрыгожыць.