датклі́васць, ‑і, ж.
Разм. Уласцівасць датклівага.
датклі́вы, ‑ая, ‑ае.
Разм. Які патрабуе асцярожных і тактычных адносін; далікатны. Датклівае пытанне.
даткну́цца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; ‑нёмся, ‑няцеся; зак.
Дакрануцца, прыткнуцца. Даткнуцца рукой да клямкі. Даткнуцца смыком да струн. □ Твар быў шорсткі: пасівераў; патрэскаліся вусны — да іх было не даткнуцца. Пташнікаў.
датла́, прысл.
Поўнасцю, зусім, без астатку. Хата згарэла датла. □ Свабодна весць у Крэмль маскоўскі Ідзе з сяла і да сяла, Як б’ецца з ворагам Паўлоўскі, Як нішчыць зграю іх датла. Глебка.
датле́лы, ‑ая, ‑ае.
Які датлеў, кончыў тлець. Датлелая цыгарка апякла .. пальцы. Самуйлёнак.
датле́ць, ‑ее; зак.
Кончыць тлець; тлеючы, дагарэць. Датлеў аганёк у ранішнім тумане. Бялевіч. Дровы ў печцы ўжо датлелі, Леглі спаць байцы. Астрэйка.
дато́плены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад датапіць.
дато́плівацца, ‑аецца; незак.
Зал. да датопліваць.
дато́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да датапіць.