Verbum

даме́раць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Дакончыць абмер, вымярэнне чаго‑н.; абмераць, вымераць да канца ці да якога‑н. месца. Дамераць зямельны ўчастак.

2. Разм. Дабавіць да таго, што адмерана; адмераць, намераць поўнасцю. Дамерай яшчэ пяць метраў. Дамерай дзве кварты.

даме́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дамерваць — дамераць.

даме́рвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да дамерваць.

даме́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дамераць.

даме́сці, ‑мяту, ‑мяцеш, ‑мяце; ‑мяцём, ‑мецяце; пр. дамёў, ‑мяла, ‑ло; заг. дамяці; зак., што.

Скончыць месці; падмесці да якога‑н. месца. Дамесці хату. Дамесці двор да паловы.

даме́цены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад дамесці.

даме́шак, ‑шку, м.

Тое, што і дамешка (у 2 знач.).

даме́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад дамясіць.

даме́швацца ​¹, ‑аецца; незак.

Зал. да дамешваць ​¹.

даме́швацца ​², ‑аецца; незак.

1. Незак. да дамяшацца.

2. Зал. да дамешваць ​².

даме́шваць ​¹, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дамясіць.

даме́шваць ​², ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дамяшаць.