давалака́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да давалачыся.
давалака́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да давалачы.
давала́квацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да давалачыся.
давала́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да давалачы.
давалачы́, ‑лаку, ‑лачэш, ‑лачэ; ‑лачом, ‑лачаце, ‑лакуць; пр. давалок, ‑лакла, ‑ло; заг. давалачы; зак., каго-што.
Разм. З цяжкасцю данесці, давезці, дацягнуць да якога‑н. месца. Давалачы лодку да ракі. □ Хлопцы хутка давалаклі.. [ваўчанё] да месца, успіхнулі на павозку. Якімовіч.
•••
Ног не давалачы — не мець сіл дайсці куды‑н. — Дадому ты такі не пойдзеш, — запярэчыў Ёська. — Ты і ног туды не давалачэш. — Яшчэ і цябе давалаку, гавары вось хутчэй пра справу ды пойдзем. Галавач.
давалачы́ся, ‑лакуся, ‑лачэшся, ‑лачэцца; ‑лачомся, ‑лачацеся, ‑лакуцца; пр. давалокся, ‑лаклася, ‑лося; заг. давалачыся; зак.
Разм. З цяжкасцю дайсці, дабрацца да якога‑н. месца. Абарваны, галодны і стомлены, я з тэхнікума давалокся дахаты: у той час родны дом здаваўся адзінай крэпасцю, дзе нічога не пагражае! Карпюк. Цюлень давалокся да берага, плюхнуўся ў ваду, і толькі мы яго і бачылі. Хомчанка.
дава́льны,
У выразе: давальны склон гл. склон.
дава́рвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да даварыцца.
2. Зал. да даварваць.
дава́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да даварыць.
давары́цца, ‑варыцца; зак.
Канчаткова зварыцца, стаць прыгодным для спажывання. Мяса даварылася. Бульба даварылася.