Verbum

умурава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад умураваць.

умурава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Умацаваць што‑н. цаглянай кладкай і растворам цэменту, гліны і пад. Душу ўкладваў.. [Апанас] у сваю работу, шчыра, душэўна вучыў і Марыю, як роўна вывесці сцяну, як навечна ўмураваць цагліну. Васілевіч. / у перан. ужыв. Як толькі .. [мароз] надзейна ўмуруе пруток, да яго прывязваецца свабодны канец лескі. Матрунёнак. / у безас. ужыв. За ноч рэчку ўмуравала.

уму́рзаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад умурзаць.

уму́рзацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Запэцкацца, замурзацца. Я ўзяўся раскладаць агонь.. Умурзаўся ўвесь, абсмаліў пальцы, .. а справа ні на крок не пасунулася. Шынклер.

уму́рзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Запэцкаць, замурзаць у што‑н. Умурзаць твар у чарніцы.

умуро́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. умуроўваць — умураваць.

умуро́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да. умуроўваць.

умуро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да умураваць.

умфо́рмер, ‑а, м.

Электрычная машына для ператварэння пастаяннага току аднаго напружання ў пастаянны ток другога напружання.

[Ням. Umformer.]

умфо́рмерны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да умформера.