Verbum

меда́льшчык, ‑а, м.

Тое, што і медальер.

медано́с, ‑а і ‑у, м.

1. ‑а. Меданосная расліна. Лазоўка з’яўляецца добрым меданосам.

2. ‑у. Тое, што і медазбор (у 1 знач.). Была пара грэцкага меданосу, калі дзень цэлы качаліся пчолы па белай пене грэчкі. Ермаловіч.

медано́снасць, ‑і, ж.

Уласцівасць меданоснага.

медано́сны, ‑ая, ‑ае.

1. Багаты нектарам. На лугах — безліч усякіх меданосных раслін і кветак. Кулакоўскі.

2. Які ператварае нектар у мёд. Меданосныя пчолы.

меддапамо́га, ‑і, ДМ ‑мозе, ж.

Медыцынскай дапамога.

меджлі́с, ‑а, м.

Адна з палат парламента Ірана; назва парламента Турцыі.

[Ад араб. medžlis — сход.]

медзведзява́тасць, ‑і, ж.

Разм. Уласцівасць медзведзяватага. Медзведзяватасць рухаў.

медзведзява́ты, ‑ая, ‑ае.

Разм. Падобны чым‑н. на мядзведзя; непаваротлівы. Іван наогул не танцуе, нязграбнага, медзведзяватага, яго нават нельга ўявіць у танцы. Марціновіч.

медзведзяня́ і медзведзянё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; н.

Дзіцяня мядзведзя.

медзеплаві́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выплаўкі медзі. Медзеплавільная вытворчасць. // Прызначаны для выплаўкі медзі. Медзеплавільная печ.