Verbum

ветлячэ́бніца, ‑ы, ж.

Ветэрынарная лячэбніца.

в’етна́мец,

гл. в’етнамцы.

в’етна́мка,

гл. в’етнамцы.

в’етна́мскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да В’етнама, в’етнамцаў.

в’етна́мцы, ‑аў; адз. в’етнамец, ‑мца, м.; в’етнамка, ‑і, ДМ ‑мцы; мн. в’етнамкі, ‑мак; ж.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва В’етнама.

ветперсана́л, ‑у, м.

Ветэрынарны персанал.

ветра...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «вецер», напрыклад: ветрасілавы, ветраўстойлівы.

ветраахо́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які ахоўвае ад ветру. Ветраахоўная паласа лесу.

ветрабо́й, ‑ю, м., зб.

Сухое галлё, ламачча, збітае з дрэў ветрам. Парк зноў зрабіўся густы, — не парк, а нейкія нетры з лаўжамі і ветрабоем, з рэдкімі глухімі сцяжынкамі. Караткевіч.

ветраве́й, ‑ю, м.

Паэт. Вецер. На ветравеях, нібы воўка, Плывуць хмурынкі так чароўна. Колас.