відэа...
Першая частка складаных слоў, якая паказвае на адносіны да электрычных сігналаў, што нясуць інфармацыю аб відарысе (відэасігнал), а таксама да сістэм і ўстройстваў, што выкарыстоўваюцца ў сістэмах перадачы відарыса (відэатэлефон).
[Ад лац. video — бачу.]
відэаза́піс, ‑у,
Запіс на відэамагнітафоне.
відэамагнітафо́н, ‑а,
Электронна-механічны апарат для адначасовага запісу на магнітную стужку электрычных сігналаў адлюстравання і гуку з далейшым іх узнаўленнем.
[Лац. video — бачу і грэч. magnētis — магніт і phōnē — гук.]
відэатэлефо́н, ‑а,
Камплект тэлефоннай апаратуры, з дапамогай якой, размаўляючы па тэлефоне, можна бачыць адзін аднаго.
відэ́лец, ‑льца,
Сталовы прыбор у выглядзе ручкі з доўгімі зубамі.
віёла, ‑ы,
1. Смычковы чатырохструнны музычны інструмент; альт.
2. У Заходняй Еўропе 15–18 стст. — звычайна шасціструнны музычны інструмент шырокага дыяпазону.
[Іт. viola.]
віжава́ць, ‑жую, ‑жуеш, ‑жуе;
ві́за, ‑ы,
1. Урадавы штамп у пашпарце на права ўезду ў дадзеную дзяржаву, выезду з яе ці праезду па яе тэрыторыі.
2. Адзнака на дакуменце, якая сведчыць аб прад’яўленні яго службовай асобе з мэтай кантролю, рэгістрацыі і пад.
[Фр. visa.]
візава́нне, ‑я,
візава́цца, ‑зуецца;