Verbum

салавець, ✂; незак. (разм.).

Рабіцца вялым, сонным.

|| зак. асалавець, ✂ і пасалавець, ✂.

саладжавы, ✂.

1. Саладкаваты.

   • С. хлеб.

2. перан. Празмерна ветлівы, да прыкрасці ліслівы.

   • Саладжавая ўхмылка.
   • С. чалавек.

|| наз. саладжавасць, ✂.

• У яго паводзінах адчувалася с.

саладзець, ✂; незак.

Станавіцца салодкім, саладзейшым.

саладзільня, ✂, ж.

Памяшканне, дзе прарошчваюць зерне на солад.

саладзіны, ✂ (спец.).

Гушча, якая застаецца пасля вінакурэння, піваварэння і ідзе на корм жывёле.

◊

• Знацца (разбірацца) як свіння на саладзінах (разм.) — зусім не разбірацца.

|| прым. саладзінны, ✂.

саладзіць, ✂; зак.

1. Рабіць салодкім.

   • С. чай.
   • С. кісель.

2. Прарошчваць зерне для атрымання соладу.

   • С. ячмень.

|| зак. пасаладзіць, ✂ і засаладзіць, ✂.

саладкакорань, ✂, м.

Травяністая расліна, саладкаваты корань якой ужываецца ў медыцыне як слабіцельнае, а таксама ў тэхніцы; лакрыца.

|| прым. саладкакораневы, ✂.

саладосць, ✂, ж.

1. гл. салодкі.

2. перан. Адчуванне чаго-н. прыемнага, добрага.

   • На душы с.

саладуха, ✂, ж. (разм.).

Салодкая страва з густазаваранай жытняй мукі.

• Дзеці перабіваліся на бульбе з саладухаю.

салака, ✂, ж.

Дробная марская рыба сямейства селядцоў.