Verbum

перанесці, ✂; зак.

1. Несучы, перамясціць цераз якую-н. прастору.

   • П. хлапчука цераз ручай.

2. Памясціць у другое месца.

   • П. кветкі з пакоя ў сад.

3. Аддзяліць частку слова для пераносу ў наступны радок.

   • П. апошні склад слова.

4. Адкласці на другі час.

   • П. пасяджэнне на вечар.

5. Зведаць, перажыць, перацярпець.

   • П. запаленне лёгкіх.

|| незак. пераносіць, ✂.

◊

• Не пераносіць каго-чаго (разм.) — адчуваць непрыязнасць да каго-, чаго-н.

  • Я не пераношу гэтага чалавека.

|| наз. перанясенне, ✂ і пераноска, ✂.

перанесціся, ✂; зак.

Хутка перамясціцца.

• За гадзіну перанёсся на самалёце з Мінска ў Санкт-Пецярбург.
• П. ў думках у мінулае (перан.).

|| незак. пераносіцца, ✂.

пераніцоўваць, ✂; незак.

Тое, што і ніцаваць.

|| наз. пераніцоўванне, ✂ і пераніцоўка, ✂.

перанос, ✂, м.

1. гл. перанесці.

2. Знак у выглядзе рыскі (-) на месцы падзелу слова, частка якога пераносіцца на наступны радок.

   • Правілы пераносу слоў.

пераносны, ✂.

1. Прыстасаваны для пераносу.

   • Пераносная радыёстанцыя.

2. Пра сэнс, значэнне слова, выразу: не літаральны, не прамы, метафарычны.

|| наз. пераноснасць, ✂.

пераноссе, ✂.

Верхняя частка носа ніжэй ілба паміж вачамі.

пераносчык, ✂, м.

Той, хто пераносіць, перадае, распаўсюджвае што-н.

• Камар — п. малярыі.
• П. чутак.

|| ж. пераносчыца, ✂.

перанумараваць, ✂; зак.

1. Панумараваць усё, многае.

   • П. усе старонкі рукапісу.

2. Пранумараваць нанава.

   • П. апошнія старонкі.

|| незак. перанумароўваць, ✂.

перанятлівы, ✂.

Здольны пераймаць, хутка засвойваць.

• Перанятлівае дзіця.

|| наз. перанятлівасць, ✂.

пераняць, ✂; зак.

1. Запазычыць, унаследаваць, зрабіць прывычным для сябе.

   • П. вопыт.
   • П. дурныя звычкі.

2. Перахапіць, перагарадзіць шлях каму-, чаму-н.

   • П. статак.

|| незак. пераймаць, ✂.

|| наз. перайманне, ✂.