Verbum

нявольнік​², ✂, м.

1. Раб, зняволены.

2. перан., чаго. Чалавек, які знаходзіцца пад уплывам, уладаю чаго-н.

   • Н. пачуццяў.

|| ж. нявольніца, ✂.

|| прым. нявольніцкі, ✂.

нявольніцтва, ✂, н.

Рабства, няволя.

|| прым. нявольніцкі, ✂.

нявольны, ✂.

1. Які зроблены, адбыўся не наўмысна; выпадковы.

   • Н. сведка.

2. Які адбываецца не па сваёй волі; вымушаны.

   • Нявольнае расстанне з родным домам.

3. Тое, што і паднявольны (у 1 знач.).

|| наз. нявольнасць, ✂.

няволя, ✂, ж.

1. Адсутнасць незалежнасці, свабоды, палон, рабства.

   • Загінуць у няволі.

2. Патрэба, неабходнасць.

нявыгадны, ✂.

Які не дае прыбытку, даходу, не прыносіць выгады.

• Нявыгадная здзелка.

|| наз. нявыгаднасць, ✂.

нявыезд, ✂, м.

Бязвыезнае пражыванне на адным месцы.

• Даць падпіску аб нявыездзе.

нявыкрутка, ✂, ж. (разм.).

Цяжкае або бязвыхаднае становішча.

• Н. з сенам.

нявыхад, ✂, м. (афіц.).

Няяўка на працу, прагул.

нягеглы, ✂ (разм.).

1. Кволы, слабы; няўдалы.

   • Н. конь.

2. Непрыгожы з выгляду, нязграбны.

   • Нягеглыя літары.

3. Няўмелы, ні да чаго не здатны.

   • Нягеглая гаспадыня.

|| наз. нягегласць, ✂.

нягоднік, ✂, м.

Чалавек ганебных, несумленных паводзін; нізкі чалавек.

• Ён аказаўся нягоднікам.

|| ж. нягодніца, ✂.

|| прым. нягодніцкі, ✂.