Verbum

нервовахворы, ✂, м.

Чалавек, які пакутуе нервовай хваробай.

• Клініка для нервовахворых.

|| ж. нервовахворая, ✂.

нервовы, ✂.

1. гл. нерв.

2. Лёгка ўзбуджальны, з раздражненнем нерваў.

   • Н. твар.

3. Якога лёгка расхваляваць; неспакойны.

   • Нервовая жанчына.

4. Неспакойны, трывожны (аб рабоце, жыцці і пад.).

   • Нервовая праца.

|| наз. нервовасць, ✂.

нервозны, ✂.

1. Хваравіта раздражняльны; які мае павышаную ўзбуджальнасць.

   • Н. чалавек.

2. Звязаны з раздражненнем, які выражае нервознасць.

   • Н. смех.

3. Неспакойны, трывожны.

   • Нервознае жыццё.

|| наз. нервознасць, ✂.

нержавеючы, ✂.

Які не ржавее.

• Нержавеючая сталь.

нерпа, ✂, ж.

Ластаногая млекакормячая жывёліна сямейства цюленяў, а таксама яе мех.

|| прым. нерпавы, ✂.

• Нерпавая шапка.

нерукатворны, ✂ (уст. высок.).

Такі, якога нельга стварыць працай рук чалавека, створаны самой прыродай.

• Н. помнік.

|| наз. нерукатворнасць, ✂.

нерухавы, ✂ (разм.).

Непаваротлівы, марудлівы.

• Н. чалавек.

|| наз. нерухавасць, ✂.

нерухомы, ✂.

1. Які не рухаецца, застаецца ўвесь час на адным месцы.

   • Н. блок.
   • Стаяць нерухома (прысл.).

2. перан. Які не змяняе свайго выразу.

   • Н. позірк.

3. Пра маёмасць: які складаецца з зямельнага ўчастка, будынка.

   • Нерухомая маёмасць.

4. У граматыцы: які не мяняе свайго месца (пра націск).

|| наз. нерухомасць, ✂.

неруш, ✂, м.; ✂, ж..

Што-н. некранутае (нявораная зямля, дзікі лес, грыбное месца і пад.); некранутая паверхня чаго-н.

• Неаглядная н. тундры.

|| прым. нерушны, ✂.

нерэальны, ✂.

1. Які не існуе ў рэчаіснасці; фантастычны.

2. Неажыццявімы.

   • Н. план.

|| наз. нерэальнасць, ✂.