Verbum

ласт, ✂, м.

1. Відазмененая пакарочаная канечнасць некаторых водных жывёл, птушак (цюленяў, пінгвінаў і пад.), пальцы якой злучаны перапонкай.

2. пераважна Прыстасаванне для плавання ў выглядзе шырокіх лап з перапонкамі, што надзяваюць на ногі.

|| прым. ластавы, ✂.

ластаногія, ✂, н.

Атрад марскіх млекакормячых (маржы, цюлені) з канечнасцямі ў выглядзе ластаў.

ластаўка, ✂, ж.

1. Пералётная птушка атрада вераб’іных з вузкімі вострымі крыламі.

   • Берагавая л.
   • Белагрудая л.
   • Першая л. (таксама перан. пра першыя прыкметы з’яўлення чаго-н.).

2. Гімнастычная фігура, пры якой пастава цела нагадвае птушку ў палёце.

|| прым. ластаўчын, ✂.

• Ластаўчына гняздо.

ласун, ✂, м.

Той, хто любіць паласавацца.

|| ж. ласуха, ✂.

ласунак, ✂, м.

Пра што-н. вельмі смачнае, салодкае (звычайна пра кандытарскія вырабы).

• Пачаставаць дзяцей ласункамі.

ласцік, ✂, м.

1. Баваўняная тканіна, якая ўжываецца звычайна на падкладку.

2. Гумка для сцірання напісанага алоўкам.

|| прым. ласцікавы, ✂.

• Ласцікавая падкладка.

ласы, ✂.

1. Вельмі смачны.

   • Л. кусок.

2. на што і да чаго. Які мае асаблівую цягу да чаго-н.; прагны.

   • Л. да смятаны.
   • Паглядаць ласа (прысл.).
   • Л. як кот на каўбасы (прымаўка).
   • Л. на чужыя прыпасы (прымаўка).

|| наз. ласасць, ✂.

ласяня, ✂ і ласянё, ✂, н.

Дзіцяня лася.

ласятнік, ✂, м.

1. Памяшканне для ласёў.

2. Паляўнічы на лася.

ласяціна, ✂, ж.

Мяса лася як ежа.

• Раз у жыцці давялося пакаштаваць ласяціны.