зашке́ліць
‘зашкеліць з каго-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зашке́лю |
зашке́лім |
| 2-я ас. |
зашке́ліш |
зашке́ліце |
| 3-я ас. |
зашке́ліць |
зашке́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
зашке́ліў |
зашке́лілі |
| ж. |
зашке́ліла |
| н. |
зашке́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зашке́ль |
зашке́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зашке́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зашо́рыць
‘надзець шоры на каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зашо́ру |
зашо́рым |
| 2-я ас. |
зашо́рыш |
зашо́рыце |
| 3-я ас. |
зашо́рыць |
зашо́раць |
| Прошлы час |
| м. |
зашо́рыў |
зашо́рылі |
| ж. |
зашо́рыла |
| н. |
зашо́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зашо́р |
зашо́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зашо́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зашчу́чыць
‘застаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зашчу́чу |
зашчу́чым |
| 2-я ас. |
зашчу́чыш |
зашчу́чыце |
| 3-я ас. |
зашчу́чыць |
зашчу́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
зашчу́чыў |
зашчу́чылі |
| ж. |
зашчу́чыла |
| н. |
зашчу́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зашчу́ч |
зашчу́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зашчу́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
збабо́ўчыць
‘выцяць, ударыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збабо́ўчу |
збабо́ўчым |
| 2-я ас. |
збабо́ўчыш |
збабо́ўчыце |
| 3-я ас. |
збабо́ўчыць |
збабо́ўчаць |
| Прошлы час |
| м. |
збабо́ўчыў |
збабо́ўчылі |
| ж. |
збабо́ўчыла |
| н. |
збабо́ўчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збабо́ўчы |
збабо́ўчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збабо́ўчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
збару́каць
‘адужаць, адолець каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збару́каю |
збару́каем |
| 2-я ас. |
збару́каеш |
збару́каеце |
| 3-я ас. |
збару́кае |
збару́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
збару́каў |
збару́калі |
| ж. |
збару́кала |
| н. |
збару́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збару́кай |
збару́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збару́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
збатава́ць
‘пабіць, пакараць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збату́ю |
збату́ем |
| 2-я ас. |
збату́еш |
збату́еце |
| 3-я ас. |
збату́е |
збату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
збатава́ў |
збатава́лі |
| ж. |
збатава́ла |
| н. |
збатава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збату́й |
збату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збатава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
збяссі́ліць
‘змучыць каго-небудзь, пазбавіць сіл’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збяссі́лю |
збяссі́лім |
| 2-я ас. |
збяссі́ліш |
збяссі́ліце |
| 3-я ас. |
збяссі́ліць |
збяссі́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
збяссі́ліў |
збяссі́лілі |
| ж. |
збяссі́ліла |
| н. |
збяссі́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збяссі́ль |
збяссі́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збяссі́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
звекаве́чыць
‘увекавечыць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звекаве́чу |
звекаве́чым |
| 2-я ас. |
звекаве́чыш |
звекаве́чыце |
| 3-я ас. |
звекаве́чыць |
звекаве́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
звекаве́чыў |
звекаве́чылі |
| ж. |
звекаве́чыла |
| н. |
звекаве́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звекаве́ч |
звекаве́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
звекаве́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зву́дзіць
‘злавіць каго-небудзь вудай, спінінгам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зву́джу |
зву́дзім |
| 2-я ас. |
зву́дзіш |
зву́дзіце |
| 3-я ас. |
зву́дзіць |
зву́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
зву́дзіў |
зву́дзілі |
| ж. |
зву́дзіла |
| н. |
зву́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зву́дзь |
зву́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зву́дзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
згарша́ць
‘пагаршаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
згарша́ю |
згарша́ем |
| 2-я ас. |
згарша́еш |
згарша́еце |
| 3-я ас. |
згарша́е |
згарша́юць |
| Прошлы час |
| м. |
згарша́ў |
згарша́лі |
| ж. |
згарша́ла |
| н. |
згарша́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
згарша́й |
згарша́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
згарша́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)