угарта́ць

‘заграбаючы, горнучы, перамяшчаць што-небудзь куды-небудзь; загортваць, укручваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. угарта́ю угарта́ем
2-я ас. угарта́еш угарта́еце
3-я ас. угарта́е угарта́юць
Прошлы час
м. угарта́ў угарта́лі
ж. угарта́ла
н. угарта́ла
Загадны лад
2-я ас. угарта́й угарта́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час угарта́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уканава́ць

‘уканаваць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення (каму-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. укану́ю укану́ем
2-я ас. укану́еш укану́еце
3-я ас. укану́е укану́юць
Прошлы час
м. уканава́ў уканава́лі
ж. уканава́ла
н. уканава́ла
Загадны лад
2-я ас. укану́й укану́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час уканава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

унараўля́ць

‘дагаджаць, робячы што-небудзь так, як хочацца каму-небудзь (унараўляць каму-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. унараўля́ю унараўля́ем
2-я ас. унараўля́еш унараўля́еце
3-я ас. унараўля́е унараўля́юць
Прошлы час
м. унараўля́ў унараўля́лі
ж. унараўля́ла
н. унараўля́ла
Загадны лад
2-я ас. унараўля́й унараўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час унараўля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ура́ніць

‘ураніць што-небудзь (сустрэчу); параніць каго-небудзь, што-небудзь (ураніць нагу сякерай)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ура́ню ура́нім
2-я ас. ура́ніш ура́ніце
3-я ас. ура́ніць ура́няць
Прошлы час
м. ура́ніў ура́нілі
ж. ура́ніла
н. ура́ніла
Загадны лад
2-я ас. ура́нь ура́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час ура́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ушыкава́ць

‘прэзентаваць што-небудзь; падрыхтаваць, уладкаваць, размясціць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ушыку́ю ушыку́ем
2-я ас. ушыку́еш ушыку́еце
3-я ас. ушыку́е ушыку́юць
Прошлы час
м. ушыкава́ў ушыкава́лі
ж. ушыкава́ла
н. ушыкава́ла
Загадны лад
2-я ас. ушыку́й ушыку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час ушыкава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ушыхава́ць

‘прэзентаваць што-небудзь; падрыхтаваць, уладкаваць, размясціць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ушыху́ю ушыху́ем
2-я ас. ушыху́еш ушыху́еце
3-я ас. ушыху́е ушыху́юць
Прошлы час
м. ушыхава́ў ушыхава́лі
ж. ушыхава́ла
н. ушыхава́ла
Загадны лад
2-я ас. ушыху́й ушыху́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час ушыхава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ху́паць

‘хукаць на каго-небудзь, што-небудзь, у што-небудзь і без дапаўнення’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ху́паю ху́паем
2-я ас. ху́паеш ху́паеце
3-я ас. ху́пае ху́паюць
Прошлы час
м. ху́паў ху́палі
ж. ху́пала
н. ху́пала
Загадны лад
2-я ас. ху́пай ху́пайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ху́паючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шваргану́ць

‘ударыць каго-небудзь (шваргануць каго-небудзь і каму-небудзь); прашмыгнуць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шваргану́ шварганё́м
2-я ас. шваргане́ш шварганяце́
3-я ас. шваргане́ шваргану́ць
Прошлы час
м. шваргану́ў шваргану́лі
ж. шваргану́ла
н. шваргану́ла
Загадны лад
2-я ас. шваргані́ шваргані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час шваргану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хто-ко́лечы мест. неопр., обл., см. хто-не́будзь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыко́рчыць

‘скурчыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыко́рчыць -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. прыко́рчыла

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)