унітава́ць

‘увесці што-небудзь у што-небудзь (унітаваць сцэну ў апавяданне)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уніту́ю уніту́ем
2-я ас. уніту́еш уніту́еце
3-я ас. уніту́е уніту́юць
Прошлы час
м. унітава́ў унітава́лі
ж. унітава́ла
н. унітава́ла
Загадны лад
2-я ас. уніту́й уніту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час унітава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уніто́ўваць

‘уводзіць што-небудзь у што-небудзь, як нітку (унітоўваць сцэну ў апавяданне)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уніто́ўваю уніто́ўваем
2-я ас. уніто́ўваеш уніто́ўваеце
3-я ас. уніто́ўвае уніто́ўваюць
Прошлы час
м. уніто́ўваў уніто́ўвалі
ж. уніто́ўвала
н. уніто́ўвала
Загадны лад
2-я ас. уніто́ўвай уніто́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уніто́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

успажа́рыць

‘выклікаць пажар у чым-небудзь (успажарыць край); узбудзіць што-небудзь (успажарыць кроў)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. успажа́ру успажа́рым
2-я ас. успажа́рыш успажа́рыце
3-я ас. успажа́рыць успажа́раць
Прошлы час
м. успажа́рыў успажа́рылі
ж. успажа́рыла
н. успажа́рыла
Загадны лад
2-я ас. успажа́р успажа́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час успажа́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уталкава́ць

‘уталкаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра што-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уталку́ю уталку́ем
2-я ас. уталку́еш уталку́еце
3-я ас. уталку́е уталку́юць
Прошлы час
м. уталкава́ў уталкава́лі
ж. уталкава́ла
н. уталкава́ла
Загадны лад
2-я ас. уталку́й уталку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час уталкава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уталко́ўваць

‘уталкоўваць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра што-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уталко́ўваю уталко́ўваем
2-я ас. уталко́ўваеш уталко́ўваеце
3-я ас. уталко́ўвае уталко́ўваюць
Прошлы час
м. уталко́ўваў уталко́ўвалі
ж. уталко́ўвала
н. уталко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. уталко́ўвай уталко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уталко́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хлё́паць

‘хлопаць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (па чым-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. хлё́паю хлё́паем
2-я ас. хлё́паеш хлё́паеце
3-я ас. хлё́пае хлё́паюць
Прошлы час
м. хлё́паў хлё́палі
ж. хлё́пала
н. хлё́пала
Загадны лад
2-я ас. хлё́пай хлё́пайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час хлё́паючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хлё́пнуць

‘хлопнуць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (па чым-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. хлё́пну хлё́пнем
2-я ас. хлё́пнеш хлё́пнеце
3-я ас. хлё́пне хлё́пнуць
Прошлы час
м. хлё́пнуў хлё́пнулі
ж. хлё́пнула
н. хлё́пнула
Загадны лад
2-я ас. хлё́пні хлё́пніце
Дзеепрыслоўе
прош. час хлё́пнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хлё́снуць

‘хлопнуць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (па чым-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. хлё́сну хлё́снем
2-я ас. хлё́снеш хлё́снеце
3-я ас. хлё́сне хлё́снуць
Прошлы час
м. хлё́снуў хлё́снулі
ж. хлё́снула
н. хлё́снула
Загадны лад
2-я ас. хлё́сні хлё́сніце
Дзеепрыслоўе
прош. час хлё́снуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хлесяну́ць

‘плёснуць (пра хвалі); стукнуць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (па чым-небудзь)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. хлесяну́ хлесянё́м
2-я ас. хлесяне́ш хлесеняце́
3-я ас. хлесяне́ хлесяну́ць
Прошлы час
м. хлесяну́ў хлесяну́лі
ж. хлесяну́ла
н. хлесяну́ла
Загадны лад
2-я ас. хлесяні́ хлесяні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час хлесяну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ця́жыць

‘свет смуродзіць - зямлю цяжыць; абцяжарваць каго-небудзь, ускладняць што-небудзь

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ця́жу ця́жым
2-я ас. ця́жыш ця́жыце
3-я ас. ця́жыць ця́жаць
Прошлы час
м. ця́жыў ця́жылі
ж. ця́жыла
н. ця́жыла
Загадны лад
2-я ас. ця́ж ця́жце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ця́жачы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)