Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

аб’ектывізм

назоўнік | мужчынскі род

  1. Канцэпцыя, згодна з якой аб’ектыўнасць навуковага пазнання грамадства несумяшчальная з класавым характарам грамадскіх навук, а грамадскае жыццё не паддаецца пераўтварэнням, актыўнаму ўздзеянню.

  2. Непрадузятасць, бесстароннасць, аб’ектыўны падыход да чаго-н.

|| прыметнік: аб’ектывісцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

аб’ектывіст

назоўнік | мужчынскі род

Прыхільнік аб’ектывізму (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

аб’ектыў

назоўнік | мужчынскі род

Лінзавая сістэма ў аптычным прыборы, якая дае паменшаны або павялічаны відарыс аб’екта.

  • А. тэлескопа.
  • А. фотаапарата.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

аб’ектыўны

прыметнік

  1. Які існуе па-за намі як аб’ект (у 1 знач.).

    • Аб’ектыўная рэчаіснасць.
  2. Звязаны са знешнімі ўмовамі, незалежна ад чыёй-н. волі.

    • Аб’ектыўныя прычыны.
  3. Пазбаўлены суб’ектывізму, праўдзівы, бесстаронні.

    • А. падыход.
    • Аб’ектыўная ацэнка.

|| назоўнік: аб’ектыўнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

аб’есці

дзеяслоў | закончанае трыванне

  1. З’есці што-н. зверху, абгрызці, абкусаць з бакоў.

    • Чэрві аб’елі лісцё.
  2. З’еўшы многа, прычыніць страту каму-н. (размоўнае).

    • Ён вас не аб’есць.

|| незакончанае трыванне: аб’ядаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

аб’есціся

дзеяслоў | закончанае трыванне

А. тортам. || незакончанае трыванне: аб’ядацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

аб’ехаць

дзеяслоў | закончанае трыванне

  1. Праехаць вакол каго-, чаго-н.

    • А. балота.
  2. Праехаць збоку, абмінуць каго-, што-н.

    • А. горад.
    • А. людзей на дарозе.
  3. Ездзячы, пабываць у многіх месцах.

    • А. паўсвету.
  4. Апусціцца, з’ехаць уніз.

    • Аб’ехала павозка.
  5. пераноснае значэнне: Схуднець.

    • Нешта ж ты зусім аб’ехаў.

|| незакончанае трыванне: аб’язджаць.

|| назоўнік: аб’езд.

  • Ехаць у а.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

аб’ява

назоўнік | жаночы род

  1. гл. аб’явіць.

  2. Паведамленне, якое даводзіцца да ўсеагульнага ведама.

    • Даць аб’яву ў газету.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

аб’явіцца

дзеяслоў | закончанае трыванне

  1. З’явіцца, выявіцца; знайсціся; падаць вестку.

    • Не гаруй, яшчэ аб’явіцца твой брат.
  2. Выказаць жаданне што-н. зрабіць.

    • Ехаць па дровы аб’явіўся старэйшы сын.

|| незакончанае трыванне: аб’яўляцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)

аб’явіць

дзеяслоў | закончанае трыванне

Тое, што і абвясціць.

  • А. аб сходзе.

|| незакончанае трыванне: аб’яўляць.

|| назоўнік: аб’ява.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (rv-blr.com)