упор
муж. упор, упіранне, точка упора — пункт упору упор, падпорка, стрелять с упора — страляць з упора в упор выстрелить — стрэліць ва ўпор делать упор — рабіць упор говорить, смотреть в упор — гаварыць, глядзець у вочы ставить вопрос в упор — ставіць пытанне рубамVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
упористый
упарты, цвёрды, настойлівыупорно
упарта, цвёрдаупорность
упартасць, настойлівасцьупорный
упорны, упарты, цвёрды, настойлівы, непадатлівы, цвёрды, моцныупорство
упартасцьупорствовать
упарціцца, упіраццаупорхнуть
пырхнуць, паляцець, выпырхнуць, вылецецьупорядочение
упарадкаваннеупорядоченный
упарадкаваны