удэге
удэгеVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
удэгеец
удэгеец, удэгейцы мн. — удэгейцы, -цаўудэгейка
удэгейкаудэгейский
удэгейскіудэйский
удэйскіудэхе
см. удэгеудэхейский
см. удэгейскийуедать
несовер. прост. заядаць, загрызаць, уядаць, падколваць, см. уестьуединение
ср. адасабленне, адасобліванне, самота, адзінота, адасобленасць, зацішак, он любит уединение — ён любіць самоту (адзіноту) он жил в уединении — ён жыў у адзіноцеуединённо
самотна, адзінока, адасоблена