предвозвещать
несовер. уст. прадказваць, спавяшчаць, прадвяшчацьVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
предвозвещаться
прадказвацца, прадвяшчаццапредвозвещение
уст. прадказанне, прадказванне, спавяшчэнне, прадвяшчэнне, см. предвозвещатьпредвосхитить
прадугадаць, апярэдзіць, вызначыць наперад, зрабіць раней, см. предвосхищатьпредвосхищать
прадугадваць, апярэджваць, вызначаць наперад, рабіць раней, предвосхищать чью-либо мысль — прадугадваць чыю-небудзь думку предвосхищать события — апярэджваць падзеі предвосхищать чьё-либо открытие — рабіць адкрыццё раней за каго-небудзьпредвосхищаться
прадугадвацца, апярэджваццапредвосхищение
прадугадванне, апярэджванне, вызначэнне наперадпредвосхищённый
прадугаданы, апярэджаны, вызначаны наперад, зроблены раней, см. предвосхититьпредвыборный
перадвыбарныпредвыходной
перадвыхадны