Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

предварительный

папярэдні

предварить

совер. уст. апярэдзіць, папярэдзіць

предварять

несовер. уст. апярэджваць, предварять события — апярэджваць падзеі папярэджваць, папераджаць

предвесенний

перадвеснавы, перадвясенні

предвестие

прадвесце

предвестник

прадвеснік

предвестница

прадвесніца

предвечерний

перадвячэрні

предвечный

спрадвечны

предвещание

книжн. уст. прадвяшчанне, прадвесце