Verbum

нечисто

нареч., безл. в знач. сказ. нячыста

(грязно) брудна

нечистокровный

нячыстакроўны

нечистоплотно

нареч.

1) неахайна

2) перен. нячыста

брудна

нядобрасумленна, несумленна

нечистоплотность

1) неахайнасць, -ці жен.

2) перен. нячыстасць, -ці жен.

бруднасць, -ці жен.

нядобрасумленнасць, -ці жен., несумленнасць, -ці жен.

нечистоплотный

1) (неопрятный) неахайны

2) перен. нячысты

брудны

(недобросовестный) нядобрасумленны, несумленны

нечистота

жен.

1) (качество, свойство) нечыстата, -ты жен.

бруднасць, -ці жен.

2) (грязь) бруд, род. бруду муж.

3) нечистоты ед. нет — нечыстоты, -таў ед. нет

(отбросы) адкіды, -даў ед. нет

(сор) смецце, -цця ср.

(помои) памыі, -мыяў ед. нет

(грязь) бруд, род. бруду муж.

нечистый

1) прил. нячысты

(грязный) брудны

нечистое бельё — нячыстая бялізна

нечистая порода — нячыстая парода

нечистое произношение — нячыстае вымаўленне

нечистая работа — нячыстая работа

нечистое дело — нячыстая (брудная) справа

нечистая совесть — нячыстае сумленне

2) сущ. миф. нячысты, -тага муж.

быть нечистым на руку — быць нячыстым на руку

нечистая сила — нячыстая сіла

нечисть

фольк., перен. нечысць, -ці жен., мн. нет

(погань) погань, -ні жен., мн. нет

нечитабельный

разг. нечытэльны

нечленораздельно

нареч.

1) нечленараздзельна

2) невыразна

неразборліва

незразумела