Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

заговля́ться несов. загаўля́цца.

за́говор​I (тайное соглашение) загаво́р, -ру м., змо́ва, -вы ж.

за́говор​II м., этн. замо́ва, -вы ж.

заговорённый замо́ўлены, загаво́раны; см. заговори́ть​II 2.

заговори́ть​I сов., в разн. знач. загавары́ць.

заговори́ть​II сов.

1. (утомить разговорами) загавары́ць; 2. (заколдовать) замо́віць, загавары́ць; см. загова́ривать​II.

заговори́ться сов., в разн. знач. загавары́цца.

загово́рный этн. замо́ўны.

загово́рщик змо́ўшчык, -ка м.;

загово́рщица змо́ўшчыца, -цы ж.;