Verbum

родосло́вная ж. сущ. радаво́д, -ду м., радасло́ўная, -най ж.;

родосло́вный радаво́дны, радасло́ўны;

родосло́вное де́рево радаво́днае (радасло́ўнае) дрэ́ва.

родо́сский радо́скі.

ро́дственник свая́к, -ка́ м.;

ро́дственница свая́чка, -кі ж.

ро́дственность ж.

1. ро́днасць, -ці ж., ро́днаснасць, -ці ж., свая́цкасць, -ці ж.;

2. перен. блі́зкасць, -ці ж., падабе́нства, -ва ср.

ро́дственный

1. (по происхождению) ро́дны, ро́днасны, свая́цкі; блі́зкі;

ро́дственные языки́ ро́днасныя (блі́зкія) мо́вы;

2. (по содержанию) блі́зкі, падо́бны.

родство́ ср.

1. (по происхождению) ро́днасць, -ці ж., свая́цкасць, -ці ж., свая́цтва, -ва ср.;

2. (по содержанию) блі́зкасць, -ці ж., падабе́нства, -ва ср.;

◊

не по́мнящий родства́ без ро́ду і пле́мені.

ро́ды ро́ды, -даў ед. нет.