Verbum

ревмя́ ревмя́ реве́ть прост. ро́ўма раўці́.

ревни́вец разг. раўні́вец, -ні́ўца м.;

ревни́вица раўні́віца, -цы ж.;

ревни́во нареч. раўні́ва;

ревни́вость раўні́васць, -ці ж.;

ревни́вый раўні́вы.

ревни́тель книжн., уст. апяку́н, род. апекуна́ м.; (сторонник) прыхі́льнік, -ка м. (чаго); (борец) змага́р, -ра́ м. (за што);

ревни́тельница книжн., уст. апяку́нка, -кі ж.; прыхі́льніца, -цы ж.; змага́рка, -кі ж.

ревнова́ть несов.

1. раўнава́ць;

2. книжн., уст. стара́цца; клапаці́цца;

3. книжн., уст. (испытывать зависть) зайздро́сціць.

ре́вностно нареч. стара́нна, дба́йна, руплі́ва;