Verbum

зимо́вочный зімо́вачны;

зимо́вщик зімо́ўшчык, -ка м.;

зимо́вщица зімо́ўшчыца, -цы ж.;

зимо́вье

1. зімо́ўе, -мо́ўя ср., зімава́нне, -ння ср.;

2. (место, где зимуют) зімо́вішча, -шча ср.

зимо́й нареч. зімо́й, зімо́ю, узі́мку.

зимолю́бка ж., бот. парушэ́нец, -нцу м.

зиморо́дковые мн., сущ., зоол. зімаро́дкавыя, -вых;

зиморо́док зоол. зімаро́дак, -дка м.

зимосто́йкий с.-х. зімаўсто́йлівы;

зимосто́йкость зімаўсто́йлівасць, -сці ср.