Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

трави́нка траві́нка, -кі ж.

трави́ть​I несов.

1. (отравлять) труці́ць; атру́чваць; (истреблять — ещё) выво́дзіць;

2. охотн. гнаць, цкава́ць; (охотиться) палява́ць (на каго, на што; без дополнения);

3. перен. цкава́ць; (преследовать) не дава́ць спако́ю (каму, чаму); (мучить) му́чыць.

трави́ть​II несов. (делать потраву) траві́ць, спа́сваць.

трави́ть​III несов. (обрабатывать химическими средствами) траві́ць, вытраўля́ць; (выводить) выво́дзіць;

трави́ть рису́нок траві́ць (вытраўля́ць) рысу́нак;

трави́ть пя́тна выво́дзіць пля́мы.

трави́ть​IV несов., мор. траві́ць.

трави́ться​I несов.

1. (принимать яд) разг. труці́цца;

2. страд. труці́цца; атру́чвацца; выво́дзіцца; гна́цца, цкава́цца; см. трави́ть​I.

трави́ться​II несов., страд. траві́цца, спа́свацца; см. трави́ть​II.

трави́ться​III несов., страд. траві́цца, вытраўля́цца; выво́дзіцца; см. трави́ть​III.

трави́ться​IV несов., страд., мор. траві́цца.

тра́вка​I уменьш.-ласк. тра́ўка, -кі ж.